Φτάσαμε να βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου φορέα της κεντροαριστεράς με κύριο σύνθημα όλων την ενότητα του χώρου. Το κάλεσμα για ενότητα όμως, απευθύνεται σε όλους τους πολίτες; Προφανώς όχι. Γιατί για να καλέσεις όλους τους πολίτες θα πρέπει να τους παρουσιάσεις μια ολοκληρωμένη άποψη με λύσεις για μία κοινωνία που βλέπει χρόνο με το χρόνο να χάνει ότι της έχει απομείνει από την αξιοπρέπειά της, την συνοχή της και την αντοχή της.

 

Ο υπό διαμόρφωση χώρος της κεντροαριστεράς, δεν έχει επίσημες θέσεις. Υπάρχουν βέβαια οι κοινές ιδεολογικές συνισταμένες όλων σχεδόν των υποψήφιων αρχηγών, που είναι οι αρχές και οι αξίες της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς αλλά και η παρακαταθήκη που μας έχει αφήσει ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο υπήρξεως κόμμα ο κύριος εκφραστής της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης για κάποιες δεκαετίες μεταπολιτευτικά.

 

Συμπερασματικά, το κάλεσμα σε αυτήν τη φάση, αφορά κυρίως όσους προέρχονται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και όσους τρέφουν την ελπίδα για τη δημιουργία ενός μεγάλου φορέα που θα είναι ικανός να εμπνεύσει την ελληνική κοινωνία. Αυτό που διαφαίνεται τις τελευταίες εβδομάδες, είναι η επίτευξη της ενότητας στους εναπομείναντες του χώρου. Δυστυχώς όμως με μια παλαιο-πασοκική λογική. Παρατηρείται ότι πολλοί – ευτυχώς όχι όλοι - παλιοί παράγοντες και παραγοντίσκοι αλλά και κάποιοινεότεροι, προσπαθούν να στοιχηθούν δίπλα ή πίσω από τον πιθανότερο αρχηγό. Τόσο απροκάλυπτα και φαιδρά.

 

Χωρίς να τους ενδιαφέρει το ίδιο το πρόσωπο, αλλά η προοπτική εξουσίας του. Απουσιάζουν δυστυχώς οι επίσημες πολιτικές θέσεις. Ας υπάρξει τουλάχιστον μια καθαρή προοπτική. Η οποία να μην είναι βασισμένη σε μνημόσυνα του Ανδρέα, της Μελίνας και του Γεννηματά. Σεβόμαστε άλλωστε περισσότερο τη μνήμη τους, όταν ακολουθούμε το δικό τους παράδειγμα, που δεν ήταν άλλο από το σπάσιμο των κατεστημένων και τη δημιουργία του πραγματικά «νέου». Ο υπό διαμόρφωση φορέας οφείλει να απαγκιστρωθεί από τη λογική της υπάρχουσας κομματικής κουλτούρας και να αναζητήσει αυτό το «νέο». Νέο όραμα, νέα προοπτική, νέες θέσεις, νέους ανθρώπους.

 

Διαφορετικά θα εγκλωβιστούμε σε αυτό ακριβώς που προσπαθούμε να αποφύγουμε. Ανανέωση λοιπόν είναι η λύση και όχι επανένωση. Ανανέωση πολιτικών θέσεων που εναρμονίζονται με τις θέσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και όχι πολιτικά ιδεολογήματα που αναφέρονται σε ανέφικτες πολιτικές. Ανανέωση του οράματος για τη χώρα μας υπό το πρίσμα της αξιοκρατίας και όχι του κομματικού οπορτουνισμού. Ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και προβολή νέων προσώπων που δεν έχουν απορριφθεί από την κοινωνία.

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.