Από χθες προσπαθω να καταλήξω τι νιώθω όταν βλέπω τη φωτογραφία της Βίκυ Σταμάτη με το μεσαίο δάχτυλο υψωμένο προς τους δημοσιογράφους.

 

Στην αρχή ένιωσα οργή, μετά από λίγο όσο κοιτούσα την φωτογραφία άρχισε να με πιάνει νευρικό γέλιο. Ναι αυτό είναι! Η ζωή της Βίκυ Σταμάτη δεν ειναι τραγωδία, μην γελιέστε! Είναι μια φαρσοκωμωδία που δημιούργησε αυτή .  Έπεσε μέσα στην ίδια της την τρύπα.

 

Η φτωχή Βίκυ, λοιπόν από το Ζέλι Βοιωτίας, είχε ένα όνειρο. Να γίνει κυρία υπουργού. Να γίνει μεγαλοκυρία. Να φοράει συνολάκια από τη Luisa του Κολωνακίου, να κρατάει τις ακριβότερες επώνυμες τσάντες, και να παραγγέλνει χειροποίητα έπιπλα από την Γερμανία για το νεοκλασικό της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

 

Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια που η κόρη μου ήταν περίπου ενός έτους, και είχα μετακομίσει σε ένα σπίτι χωρίς θέρμανση.  Τότε είχε τύχει να δώσω μια συνέντευξη για ένα βιβλίο μου και με είχαν ρωτήσει τι ονειρεύομαι για τη ζωή μου. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη την περίοδο το μόνο που ονειρευόμουν ήταν ένα καλοριφέρ στους 26 βαθμούς και εμένα και την Εβελίνα με τα κοντομάνικα να τρέχουμε μέσα στο σπίτι .  Αλλα τότε αποφάσισα να το "παιξω" κουλτουριάρα και απάντησα πως θα ήθελα μια ζωή γεμάτη ειρήνη και αγάπη.

Κάπως έτσι και η Βίκυ Σταμάτη. Στο ιλουστρασιόν εξώφυλλο του Down Town απαντάει μεταξύ άλλων ότι "Δεν χρωστώ τίποτα σε κανέναν", ενώ στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουμε πως μέχρι και στη Μιχαλου χρωστάει.

 

Η Βίκυ Σταμάτη βάση του ψυχιάτρου της πάσχει από βαριά κατάθλιψη και αυτοκατοστραφικές τάσεις. 

 

Δεν ξέρω αν μπορώ πλέον να τη λυπηθώ.

 

Αυτή άλλωστε δεν λυπήθηκε τον υπουργό Τσοχατζόπουλο, που στην πρώτη του ορκωμοσία του ως βουλευτής, είχε ορκιστεί με δανεικό κουστούμι.

 

Και έφτασε στα 78 για την απληστία τη δική του και της γυναίκας του να βλέπει πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, την ζωή του να χλευάζεται και να καταστρέφεται.

 

Ο Άκης είναι το τραγικό πρόσωπο της ιστορίας, όχι η Βίκυ.

 

Η κυρία Σταμάτη από το Ζέλι με τη μεγαλομανία μας απέδειξε με θεαματικό τρόπο, το τι είναι η διεστραμμένη ανθρώπινη φύση, που τα πάντα είναι χρήμα.

 

Και πως με αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι μετατρέπονται , σε ζόμπι που τρέφονται από τον αυτοθαυμασμό την έπαρση και τα υλικά αγαθά. 

 

Και όταν το χρήμα και τα υλικά αγαθά τελειώνουν; Τελειώνει και η αγάπη και ο έρωτας, γιατί άλλωστε ουσιαστικά δεν υπήρξαν ποτέ.

 

Η διάρκεια τους ήταν τόση, όση και το ταξίδι με το λίαρ τζετ στη Σαρδηνία. Ή όσο το ταξίδι-επίσκεψη σε τραπεζικές θυρίδες της Ελβετίας.

 

Φυσικά ο έρωτάς τους διήρκησε λίγο παραπάνω από την  παρισινή εκδοχή της γαμήλιας δεξίωσής τους στο "Four Season".  Γιατί ότι αρχίζει ωραία, τελειώνει με πόνο, που λέει και το άσμα.

 

Όσο για το υψωμένο μεσαίο δάχτυλο;

 

Ήταν το τελευταίο (δημοσία δαπάνη) που της έμεινα, να έχει να θυμάται η "κυρία" πρώην Υπουργού, παρέα , με τις αναμνήσεις απο τους καλεσμένους που βυθίζονταν σε καναπέδες με ακριβά κρόσια, πλάι σε σαντούκ κουρτίνες, πληρωμένες και αυτές φυσικά δημόσια δαπάνη !

Σχόλια (2)

  • anon
    Antonis Santorineos (χωρίς επαλήθευση)

    Ας μην κρίνουμε τόσο εύκολα ειδικά όσοι έχουν την δυνατότητα να εκφράσουν δημόσια τα γεγονότα. Η κυρία αυτή φαίνεται πώς βασανίζεται από τον ίδιο της τον εγωισμό. Ας την αφήσουμε να ηρεμήσει γιατί σίγουρα αν ήθελε να μετανιώσει δεν την αφήνουμε άρθρα σαν αυτό.

    Νοε 03, 2017
  • anon
    Elisavet Chatzi (χωρίς επαλήθευση)

    Τέλεια τα γράφει η συνονόματη μου.. για τη Βίκυ ΒίζιτοΣταμάτη!!!!!

    Νοε 03, 2017

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.