Θα τα πει όλα ο Στηβ Μπάνον;

Πολλά συνέβησαν τις τελευταίες 48 ώρες που αφορούν την κλήτευση του Στηβ Μπάνον να καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής Πληροφοριών του Κογκρέσου, αλλά κι ενώπιον του λεγόμενου μεγάλου σώματος ενόρκων του ειδικού ανακριτή Ρόμπερτ Μύλλερ.

 

Να υπενθυμίσω πως ο πολυπράγμων Μπάνον υπήρξε ο τρίτος και τελευταίος διευθυντής της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ απ’ τον Αύγουστο του 2016, έπειτα απ’ τον δεύτερο, Πολ Μάναφορτ που ήδη διώκεται για κακουργηματικές πράξεις απ’ τον Μύλλερ, και τον πρώτο, Κόρυ Λεβαντόφσκι, που επίσης διώκεται.

 

Ο Μπάνον, που προέρχεται απ’ τον χώρο του κινηματογράφου αλλά και των Ακροδεξιών μίντια, έχοντας διατελέσει ο ισχυρός παράγων του Μπράιτμπαρτ (Breitbart), είχε αναλάβει επί προεδρίας Τραμπ και καθήκοντα Επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού (Chief Strategist) στον Λευκό Οίκο, τίτλος που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά και ειδικά για κείνον.

 

Πέρσι το καλοκαίρι όμως εξωθήθηκε σε παραίτηση (ουσιαστικά απολύθηκε) κι οι σχέσεις του με τον Τραμπ κατέρρευσαν ολωσδιόλου, ιδιαίτερα έπειτα απ’ την πρόσφατη δημοσίευση του βιβλίου του Μ. Γουλφ, Φωτιά και Οργή (Fire and Fury), στο οποίο αποκαλύφθηκαν σχόλια του Μπάνον προς τον συγγραφέα που ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήριζαν ως πράξη προδοσίας τις μυστικές επαφές του προεδρικού γαμπρού Τζάρεντ Κούσνερ και του προρρηθέντος Μάναφορτ με Ρώσους παράγοντες, σχόλια που ο Μπάνον επιχείρησε να μαζέψει μετά την αποκάλυψή τους. Η κατοπινή αποκήρυξή του από τον Τραμπ έφερε και την απομάκρυνσή του απ’ το Μπράιτμπαρτ, και φτάσαμε προχθές, Τρίτη, στην κλήτευσή του στην επιτροπή του Κογκρέσου, στην οποία κατέθετε επί εννιάμιση ώρες πως δεν ήταν σε θέση να καταθέσει οτιδήποτε σχετιζόταν με συζητήσεις του ιδίου με τον Τραμπ και παράγοντες του Λευκού Οίκου, επικαλούμενος το λεγόμενο Executive Privilege, δηλαδή το προνόμιο να μην αποκαλύψει στα μέλη της επιτροπής—μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων—γεγονότα που συνέβησαν όσο ο ίδιος υπηρετούσε μ’ επίσημο αξίωμα στην εκτελεστική εξουσία του Λευκού Οίκου.

 

Ο Μπάνον επικαλέστηκε αυτό το κώλυμα, κάτι που είναι απολύτως φυσιολογικό για τέως παράγοντες της εκτελεστικής εξουσίας, ισχυριζόμενος πως είχε λάβει τέτοια εντολή απ’ τον Λευκό Οίκο, και μάλιστα στην αίθουσα μπαινόβγαινε διαρκώς ο δικηγόρος του ισχυριζόμενος πως σε νέες τηλεφωνικές επαφές του με τον Λευκό Οίκο αυτές οι εντολές είχαν ανανεωθεί. Επιτόπου τότε η επιτροπή εξέδωσε ένταλμα με τ’ όνομά του, με το οποίο του καθιστούσε σαφές πως όφειλε να συνεργαστεί, όμως εκείνος το αψήφησε και πάλι, κι έπειτα από μακροσκελέστατη μη κατάθεση, αποχώρησε, με το ένταλμα ακόμα σε ισχύ, για αν επιστρέψει ξανά χθες, Πέμπτη, ενώπιον της επιτροπής. Το Axios δημοσίευσε μιαν διαφωτιστική περίληψη (διαβάστε εδώ) των πιο σπουδαίων σημείων της πρώτης, κεκλεισμένων των θυρών κατάθεσης.

 

Ο τέως σύμβουλος του Τραμπ αψήφησε, όπως είπα, την επιτροπή, αλλά του ξέφυγαν διόλου τυχαία λεπτομέρειες για τις επαφές του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, του μεγαλύτερου γιου του Τραμπ, μ’ απεσταλμένους του Κρεμλίνου στον Πύργο Τραμπ στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, τότε που αναζητούσαν ενοχοποιητικό υλικό για την Χίλαρυ.

 

Του ξέφυγε πως είχε συζητήσεις σχετικά μ’ αυτήν την συνάντηση με τον πρώτο προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Ράινς Πρίμπους, με τον πρώτο εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, Σων Σπάισερ, και με τον προεδρικό συνήγορο, Μαρκ Κοράλλο.

 

Ο διαβολικός Μπάνον διόλου τυχαία δεν άφησε να του ξεφύγουν αυτές οι κρίσιμες λεπτομέρειες, διότι συμβάλλουν στο δέσιμο της υπόθεσης του Μύλλερ περί παρεμπόδισης της Δικαιοσύνης απ’ τον Τραμπ και τους υφισταμένους του, κακούργημα που συνιστά κεντρικό θέμα της ανακριτικής έρευνας, αφού ενδεικνύει πως ο στενός κύκλος του Οβάλ Γραφείου γνώριζε τα περί των συναντήσεων Κούσνερ-Τραμπ Τζούνιορ-Μάναφορτ με Ρώσους στον Πύργο Τραμπ, κι όμως εξακολουθούσαν να συντάσσουν ψευδείς και παραπλανητικές δηλώσεις προς τα μίντια και το FBI, παρεμποδίζοντας έτσι την Δικαιοσύνη και κουκουλώνοντας το σκάνδαλο. Συνάμα, ο Μπάνον ενέπλεξε τα τρία αυτά πρόσωπα στην έρευνα, Πρίμπους, Σπάισερ, και Κοράλλο, που επειδή είχαν απολυθεί απ’ τον Τραμπ έχουν ήδη αρχίσει να δέχονται τη συμπάθεια μερίδας του λαού και των μίντια ως δήθεν ελάχιστα μολυσμένοι απ’ την τοξικότητα του Τραμπ.

 

Ο Μπάνον δεν μπορεί κι ούτε σκοπεύει να επικαλεστεί όμως το ίδιο κώλυμα του Εκτελεστικού Προνομίου όταν θα βρεθεί ενώπιον των ανακριτών της ομάδας του Μύλλερ, απ’ την οποία την ίδια μέρα έλαβε δεύτερο ένταλμα υποχρεωτικής κατάθεσης, και τούτο διότι το προνόμιο αυτό ισχύει ως στεγανό που διαφυλάσσει τις ισορροπίες μεταξύ νομοθετικής κι εκτελεστικής εξουσίας στις ΗΠΑ, κι ο Μύλλερ ανήκει στον εκτελεστικό κλάδο, υπαγόμενος στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, κι έτσι το στεγανό δεν εφαρμόζει στην περίπτωση της δικής του έρευνας.

 

Το δεύτερο αυτό ένταλμα, που εμείς θα το λέγαμε κλητήριο θέσπισμα, εκδόθηκε απ’ το λεγόμενο μεγάλο σώμα ενόρκων, ένα όργανο της Δικαιοσύνης που επιχωριάζει στις ΗΠΑ, κι η αψήφηση ή παραπλάνηση του οποίου είναι κακούργημα τιμωρούμενο με κάθειρξη.

 

Για τον Έλληνα αναγνώστη, να εξηγήσω πως στις ΗΠΑ έχουμε δύο είδη σωμάτων ενόρκων. Το ένα λέγεται μικρό, petit jury, κι είν’ αυτό που έχουμε δει σε ταινίες και σειρές να κρίνει την ενοχή ή αθωότητα ενός κατηγορουμένου. Τα μέλη αυτού του σώματος παρίστανται σε δίκη όπου προεδρεύει δικαστής και δεν θέτουν ερωτήσεις στους μάρτυρες, ενώ απ’ την πρώτη στιγμή της επιλογής τους για τη συγκρότηση του σώματος μέχρι την έκδοση της ετυμηγορίας εκ μέρους τους δεν αποχωρούν από το δικαστήριο. Το άλλο είναι το μεγάλο σώμα, το grand jury, που αποτελείται από δεκαέξι ή εικοσί τρία μέλη, κι αυτοί απλοί πολίτες, και συγκροτείται χωρίς την παρουσία δικαστή για έως και δεκαοκτώ μήνες από έναν ανακριτή. Οι ένορκοι αυτοί καλούνται από καιρού εις καιρόν σε συνεδριάσεις, υποχρεωμένοι όντες σε άκρα μυστικότητα για το περιεχόμενο των καθηκόντων και των υποθέσεων που χειρίζονται, κι ακούνε τον ανακριτή που τους παρουσιάζει τεκμήρια ώστε να αποφασίσουν εάν όντως μια υπόθεση οφείλει να σταλεί ενώπιον ακροατηρίου. Ενώπιόν τους οδηγούνται μάρτυρες που το σώμα μαζί με τον ανακριτή κρίνουν σκόπιμο να κληθούν να καταθέσουν ενόρκως χωρίς την παρουσία δικηγόρου επί οιουδήποτε θέματος κι ερωτήματος τα μέλη του σώματος κρίνουν χρήσιμο, με την επιφύλαξη βέβαια να είναι σχετικό με την υπόθεση, κι η παραπλάνησή τους τιμωρείτα βαρύτατα ως ψευδορκία. Ο Μύλλερ αυτή τη στιγμή διαθέτει δύο τέτοια σώματα ενόρκων, ένα στην Ουάσιγκτον κι ένα στη γειτονική Βιρτζίνια, και δεν γνωρίζουμε ποιό εξ αυτών εξέδωσε το ένταλμα.

 

Μέχρι τώρα, ενώπιον του σώματος ενόρκων είχαν κληθεί να καταθέσουν εθελοντικά μια ετερόκλιτη ομάδα από ελάσσονα πρόσωπα της εκστρατείας Τραμπ και του Λευκού Οίκου, αλλά ο Μπάνον ήταν ο πρώτος που εκλήθη με αναγκαστικό ένταλμα (κι άρα επί ποινή φυλάκισης εάν αψηφούσε την κλήση). Συνάμα, ο Μπάνον ανήκει σε μιαν ανώτερη κλάση σε σχέση με τους προηγούμενους μάρτυρες, έχοντας διατελέσει αξιωματούχος στο στενό περιβάλλον του Τραμπ.

 

Αυτή η νέα πρακτική της έκδοσης εντάλματος ενδεικνύει πως ο Μύλλερ προετοιμάστηκε για έναν μη συνεργάσιμο Μπάνον, και με μια κίνηση ματ εκβίασε την υποχρεωτική του συμμόρφωση με τις διαδικασίες της δικής του έρευνας, ενώ κατέστησε σαφές πως οιαδήποτε κατάθεσή του θα δινόταν είτε ενώπιον των ενόρκων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται νομικά ως ρίσκο για τον Μπάνον χωρίς την παρουσία δικηγόρου, είτε εάν συνεργαζόταν με την ανακριτική ομάδα, στο γραφείο του Μύλλερ σε λιγότερο άγριο κλίμα.

 

Πράγματι τα ρεπορτάζ στα ΜΜΕ κατέγραψαν την πρόθεση του Μπάννον να συνεργαστεί τελικά με τον Μύλλερ, και την προτίμησή του να ανακριθεί και να πει τα πάντα στο γραφείο κι όχι ενώπιον του σώματος ενόρκων (διαβάστε εδώ).

 

Εξηγώ εδώ πως εάν ποτέ δινόταν κατάθεση ενώπιον του σώματος ενόρκων, κι αργότερα ενώπιον ακροατηρίου σε δικαστήριο, οιαδήποτε μεταγενέστερη αντίφαση θα σκόνταφτε πάνω στην αρχική κατάθεση ενώπιον του σώματος ενόρκων, και θα υπερίσχυε αυτή η πρώτη, κι όχι η μεταγενέστερη κατάθεση.

 

Επίσης εξηγώ πως αυτή θα είναι πλέον μια συνέντευξη ουσιαστικά, ανακριτική βέβαια, κι όχι μια ένορκη κατάθεση. Ακόμα, η έκδοση εντάλματος συνιστά ισχυρή ένδειξη πως δεν είχε υπάρξει νωρίτερα κάποια πρόθεση ο Μπάνον να σταλεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου, όπως οι δύο προκάτοχοί του, καθώς δεν είθισται—μολονότι δεν είναι παντελώς ανήκουστο—να παγιδεύεται ένας πιθανός κατηγορούμενος σε ένορκη κατάθεση μέσω εντάλματος λίγο πριν του απαγγελθούν κατηγορίες.

 

Ως εκ τούτου, αφού δεν θα ήταν κατηγορούμενος για κάτι, αυτό αποκλείει το ενδεχόμενο το γραφείο του Μύλλερ να είχε πρόθεση να προτείνει κάποια συμφωνία ασυλίας στον Μπάνον ως αντάλλαγμα για τη συνεργασία του.

 

Ένα παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί στις 25-26 Ιουλίου 2017, όταν αιφνιδίως η ανακριτική ομάδα του Μύλλερ ζήτησε κι έλαβε ένταλμα από το μεγάλο σώμα ενόρκων για τον Πωλ Μάναφορτ, που είχε στις 25 Ιουλίου ξεκινήσει να συνεργάζεται εθελοντικά και να καταθέτει στην Επιτροπή Πληροφοριών της Γερουσίας. Ο Μάναφορτ είχε μάλιστα αρχίσει να παραδίδει υλικό απ' το αρχείο του, ντοκουμέντα και ό,τι άλλο του είχε ζητηθεί. Αυτό θα ήταν καταστροφή για την έρευνα του Μύλλερ, διότι πρώτον το υλικό αυτό θα καθίστατο αμέσως δημόσιο έγγραφο υποκείμενο στη νομοθεσία περί αποκαλύψεώς του για κάθε εύλογη χρήση από οποιονδήποτε αιτείτο σχετική αποκάλυψή του, λ.χ. δημοσιογράφους, δεύτερον διότι κι ακόμα να μην συνέβαινε έτσι, το Κογκρέσο είναι σουρωτήρι όσον αφορά την συχνότητα των διαρροών εμπιστευτικού υλικού, και τρίτον, έτσι η ομάδα των δικηγόρων του Τραμπ θα αποκτούσε πρόσβαση σε υλικό που πιθανώς και να της ήταν άγνωστο έως τότε, κι άρα θα είχε περιθώριο καλύτερης προετοιμασίας. Για να το προλάβει αυτό ο Μύλλερ, έλαβε το ένταλμα έρευνας για το σπίτι του Μάναφορτ την ίδια μέρα, και τη νύχτα της 26ης Ιουλίου ομάδα πρακτόρων του FBI επέδραμε και συνέλεξε τα πάντα προτού αυτά βρουν το δρόμο τους στην ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικάνους επιτροπή, που άλλωστε δεν θα τα αξιοποιούσε κι ουσιαστικά, εφόσον η επιτροπή απλώς θα συντάξει με το πέρας των εργασιών της ένα ή δύο πορίσματα, και δεν δύναται να διώξει κανέναν, κι επομένως το υλικό θα "καιγόταν" μάταια.



Με το ένταλμα για τον Μπάνον, ο Μύλλερ εξασφαλίζει πως η τέως σύμβουλος του Τραμπ δεν θα συνεχίσει να καταθέτει στην επιτροπή της Βουλής, αλλά ό,τι έχει να πει, θα το μάθει πρώτος ο ίδιος κι η ανακριτική του ομάδα.

 

Αυτά δεν είναι καλά νέα για τον Πρόεδρο Τραμπ, αφού όσο περισσότεροι αξιωματούχοι του στενού του κύκλου καλούνται να καταθέσουν, τόσο μεγαλύτερες βλάβες μπορεί να προκύψουν για την υπόθεσή του, μιας και διευρύνεται το περιθώριο να έρθουν στο φως απ’ τις καταθέσεις επιβαρυντικά τεκμήρια για τον ίδιο.

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.