Την Δευτέρα 13 Νοεμβρίου είναι η παρουσίαση του βιβλίου της κας Φιλίτσας Καραγεωργιου "Περσειδες" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομενών ΟΤΕ Νομού Αττικής, στις 19:00 . Όταν άκουσα τον τίτλο "Περσειδες",  αμέσως το μυαλό μου πήγε στο γνωστό τραγούδι του Μίλτου Πασχαλιδη. 

 

Έτσι αποφάσισα να γνωρίσω καλύτερα την κυρία Καραγεωργίου. Μιλώντας μαζί της και βλέποντας την σκέψη της, σκέφτηκα πως η συνάντηση της με τον κύριο Πασχαλιδη, θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση. 

 

Έτσι επικοινωνώντας μαζί του αποφάσισαμε να βρεθούν στον αέρα του streetradio.gr, τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στις 12 τι μεσημέρι!

 

Όμως και εν όψει της παρουσίασης της σκέφτηκα πως, μια συνέντευξή της, θα μας οδηγούσε να την γνωρίσουμε καλύτερα! 

 

Συστήστε μας με λίγα λόγια το νέο σας βιβλίο.

Οι " Περσείδες" είναι ο τίτλος του νέου μου βιβλίου, πρόκειται για τα γνωστά μας πεφταστέρια που ακουλουθούν την ζωή μας, ακούσια ή εκούσια, αναγνωριζοντάς τα ή παραμεριζοντάς τα , η ζωή μας διαγράφεται και μέσα από αυτά. Κάνουμε ευχές όταν τα βλέπουμε, άλλοτε πραγματοποιούνται, ενώ άλλοτε είναι ατελέσφορες , στη διακαή μας επιθυμία. Για μένα η υπαρξή τους παραμένει αινιγματική,άξια παρατήρησης, έρευνας , προσέγγισης. Σε σπουδαία ιστορικά ή κοινωνικά ορόσημα η παρουσία τους είναι σημαντική.Στη σημερινή κλιματικά αλλαγή, έλλειψη νερού, και ανεργία, το πλησιασμά μας με τις Περσείδες ίσως μας βοηθήσει όχι μόνο μεμονωμένα αλλά συνολικά ως ανθρωπότητα. Για αυτές τις σουσουράδες του ουρανού, μιλάω στο βιβλίο μου.

 

 

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι Έλληνες και ξένοι συγγραφείς και πως επηρέασαν –εάν επηρέασαν- το έργο σας;

Από την μέχρι τώρα συγγραφική εμπερία μου έχω επηρεαστεί έστω και ασύνειδα, από έργα άλλων συγγραφέων. Θυμάμαι παιδί καθισμένη στην κούνια του σπιτιού μου διάβαζα κλασσικά αριστουργήματα της ηλικίας μου. Ότι εξέγειρε την ευαισθησία την περιέργεια την γνωστική ανάγκη μου. Αυτό συνεχίστηκε και μετέπειτα στην εφηβία και φτάνει μέχρι σήμερα. Αγαπημένοι μου συγγραφείς ο Ντάγκλας, ο Ντίκενς, ο Ντοστογιέφσκι , Τολστόι, ο Γκόρκι,Ο Καμύ, ο Κάφκα η Πέρλ Μπάκ, η μεγάλη Λιλή ζωγράφου,και οι τελευταίοι που είναι πρώτοι ο Παππαδιαμάντης , Βιζυηνός .Ένα λιθαράκι πρόσθεσαν στην ψυχή και στο πνεύμα μου όλοι τους, που το έδεσα με τα δικά μου υλικά για να φτιάξω τη δική μου φωλιά.

 

 

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες με το βιβλίο σας

Οι Περσείδες είναι ελεύθερες υπάρξεις δεν πολυνοιάζονται για προτροπές και επειδή γράφω για αυτές , δεν στοχεύω σε μηνύματα. Θέλων να κάνω γνωστά τα πεφταστέργια, και άν υπάρχει κάποια ιδέα ή συνθήκη ο χρόνος θα τις μαλάξει ώσπου να τις κάνει ζωή που θα την μοιραστούμε όλοι.

 

 Ποια είναι τα συστατικά για ένα επιτυχημένο λογοτεχνικά και εμπορικά βιβλίο;

Δεν ξέρω αν υπάρχουν συστατικά επιτυχίας λογοτεχνικής ή εμπορικής. Όσο γνωρίζω τον ευατό μου δεν άγεται και φέρεται μόνο για την επιτυχία.Βέβαια κάπου στο μυαλό και στην ανάγκη της ψυχής βρίσκεται και αυτό το έρεισμα, μόνο που ο κόπος και η αγωνία να βρεις τις λέξεις και το νόημα αυτών ξεπερνά το κυνήγι της επιτυχίας τουλάχιστον για μένα.Μέσα από τα γραπτά δίνω και παίρνω συναίσθημα. Πλουτίζω.

 

 

Οι ήρωες των βιβλίων σας έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία γνωρίζετε και ακολουθείτε ως την τελευταία σελίδα ή υπάρχει πιθανότητα «αυτονόμησής» τους κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;

Οι ήρωες του βιβλίου μέσα στο χρόνο αυτονομούνται, παίρνουν σαρκά και οστά, καταλαβαίνεις την ανάσα τους, γεύεσαι τα δακρυά τους, ακουμπάς τις πληγές τους και νοιώθεις πόνο. Πως μπορείς να τα ξεμπλέξεις όλα αυτά και να πεις ποιός είναι ο ζωγράφος και ποιά η ζωγραφιά...

 

 

Ποια είναι τα δικά σας όνειρα για το μέλλον, τόσο σε επαγγελματικό-καλλιτεχνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο;

"Κάθε μέρα όταν ξυπνάω και βγαίνει ο ήλιος αυτή είναι ολόκληρη η ζωή", είναι δανεισμένο από ένα μεγάλο συγγραφέα μια φράση που μου χαρίζει αισιοδοξία, δύναμη. Κάθε μέρα δημιουργώ και στο τέλος της καταστρέφω, αυτή είναι η ροή της προσωπικής προσπάθειας για τους ανθρώπους που αγαπώ και όχι μόνο. Ο κύκλος της μέρας, ο κύκλος της ζωής τόσο ανεπανάληπτος μοναδικός για κάθε πλάσμα. Εμπεριέχει την προσωπική μου ζωή, επαγγελματική - καλλιτεχνική αλλά και ιδιωτική.

 

Πως περνάτε το χρόνο σας όταν δεν ασχολείστε με τη συγγραφή βιβλίων;

Ασχολούμαι με τους ανθρώπους που μοιραζόμαστε τη ζωή. Την οικογενειά μου τους συναδέλφους και τους συνανθρώπους. Περιποιούμαι τη φύση, ζωγραφίζω, διαβάζω.

 

Με ποιο τρόπο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας το αναγνωστικό σας κοινό;

Διαβάζοντας τα βιβλία μου και με τη συζήτηση μέσω facebook.

 

 

Θα σας ενδιέφερε να ασχοληθείτε με κάποιο άλλο είδος συγγραφής πχ διήγημα, βιογραφία, ποίηση, σενάριο;

Έχω ασχοληθεί κατά καιρούς εκτός από μυθιστόρημα και με διηγήματα, με ποίηση ποιό ερασιτεχνικά , αν και προσπαθώ να γράφω λίγο ποιητικά . Επίσης αν με αξιώσει η ζωή ή ο θεός, να μπορέσω να γράψω τη βιογραφία μιας σημαντικής μορφής της γυναικολογίας του Κωνσταντίνου Αλεξανδρόπουλου που έτυχε να υπάρξει στο ευρύτερο συγγενικό μου περιβάλλον, ήταν καθ' ομολογία σπουδαίος γυναικολόγος που σημάδεψε στον τομέα του τις αρχές και τα μέσα του 20ου αιώνα φτάνοντας η αξία του μέχρι τις μέρες μας.Μακάρι να ασχοληθεί κάποιος βιογραφικά με το επιστημονικό έργο του αλλά και με την προσωπική του ζωή που ήταν εξίσου σπουδαία και αποτελεί πρότυπο.

 

 

Έχετε ήδη κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;

Αν έχω υγεία θα συνεχίσω το δεύτερο βιβλίο για τις Περσείδες ώστε να προχωρήσει η τριλογία μου για αυτές.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο "Περσείδες" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη:

 

Στα ταραγμένα χρόνια μας, η Ευρώπη, η Ελλάδα, ο κόσμος όλος παίζει μπάλα ασταμάτητα με τη ζωή. Λυσσαλέα μοχθεί να επιβιώσει, όχι να ζήσει… Άλλοι κατορθώνουν μια εφήμερη ευχαρίστηση, άλλοι χάνουν ακόμα και τη ζωή τους, απ’ τη βία, την τρομοκρατία, τον πόλεμο. Αβεβαιότητα για όλα, άγχος, λίγη σκέψη κι αυτή κυνηγημένη…

Τι έχει ο σύγχρονος κόσμος να αντιτάξει; Στην παρακμή του πολιτισμού; Στις προκλήσεις του αύριο; Οι ήρωες της ιστορίας μας βαδίζουν στα τυφλά, χωρίς να νιώθουν την παρουσία των εξωτικών Περσείδων στη ζωή τους. Μια μακρινή γη, έξω από εμάς, μα τόσο κοντά μας. Μια δρασκελιά κοντά μας. Αρκεί να την παρατηρήσουμε, να την αναζητήσουμε. Με συναίσθημα και λογική. Μ’ ένα φιλί ή μ’ ένα γράμμα. Θα τα καταφέρουμε, άραγε, να την ανταμώσουμε κάποτε; Την αρχή κάνουν οι ήρωες της ιστορίας…

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.