Το ρολόϊ του κινητού μου έδειχνε 6:05 πμ, γυρνάω από την άλλη Σκεπάζομαι με το σεντόνι μέχρι πάνω, σαν τότε που ήμουν μικρή και πίστευα πως αν κουκουλωθώ η μαμά μου δεν θα με βρει και έτσι δεν θα πήγαινα σχολείο. Μόνο που τώρα δεν πάω εγώ σχολείο, αλλά εσύ μικρό μου κοριτσάκι.

 

Η ώρα 7:45 τρέχεις μέσα στο δωμάτιο φωνάζοντας όλο χαρά: ΜΑΜΆΑΑ ξύπνα θα αργήσουμε για την πρώτη μέρα στο σχολείο! Για την πρώτη μέρα που ανοίγεται στην ζωή, σκέφτομαι εγώ. Σηκώνομαι και το στομάχι μου πονάει από το άγχος, σαν να πηγαίνω εγώ στο σχολείο.

 

Βλέπω τη φωτογραφία μας στο δωμάτιο σου. Αυτή που είμαστε αγκαλιά στα τέταρτα γενέθλια σου. Ανοίγω το κινητό μου και σε χαζεύω μωρό. Μα πότε μεγάλωσες, ποτέ έφτασε η μέρα που θα πας σχολείο. Σαν χθες ήταν που σε κρατούσα αγκαλιά. Μικρή και εγώ, μικρή και εσύ. Με μεγάλωσες εσύ, σε μεγάλωσα και εγώ . Έμαθες αυτό το κορίτσι, που ήταν στα 23 τοτε, να έχει μεγάλη καρδιά και μεγαλύτερη υπομονή. Εσύ μικρή μου Λιλή μεγάλωσες την καρδιά μου. Με έμαθες να αγαπάω χωρίς όρια.

 

Περπατούσαμε χέρι χέρι σήμερα, και έλαμπες και χοροπηδούσες μέσα στο ροζ σου φόρεμα και ήταν σαν χθες όταν σε βγάζαμε  με τη ροζ καλαθούνα σου από το μαιευτήριο.

 

Ξέρεις καλά πως δεν θα με βρεις ποτέ απέναντί σου. Δεν θα επέμβω ποτέ ούτε στις παρέες σου, ουτε αυριο, μεθαύριο στις σχέσεις σου. Ειναι δική σου η ζωή και δικές σου οι επιλογές. Άλλωστε είσαι το πιο ώριμο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Κρυμμένο βεβαία σε ένα παιδικό σωματάκι ακόμη. Σου έχω εμπιστοσύνη. Η μόνη φορά  που θα με δεις να επεμβαίνω είναι μόνο όταν θα δω το χαμόγελο να φεύγει από τα χείλη σου. Έχεις μάθει να γελάς με την ψυχή σου και αυτό θα πρέπει να το απαιτείς σε όλη σου τη ζωή. Κανένας δεν πρέπει να στο στερήσει. Και όποιος το κάνει θα με βρει μπροστά του. Μόνο τότε θα επέμβω.

 

Ξέρως πως είσαι ανυπόμονη, πως θέλεις να μάθεις τα πάντα και γρήγορα. Δεν θα με νοιάξουν ποτέ οι βαθμοί και τα αριστεία . Αυτά είναι αποκλειστικά και μόνο δική σου επιβράβευση. Εγώ θα χαιρομαι με την χαρά σου, αγαπη μου, και θα κλαιω δίπλα από εσένα με την λύπη σου. Θέλω να μάθεις να αγωνίζεσαι, να μην βαριέσαι και να μην τα παρατάς ποτέ στη ζωή σου.

 

Δεν θέλω να ακούσω την λέξη τα παρατάω. Η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας και εσύ έχεις μάθει από πολύ μικρή να παλεύεις και να κερδίζεις. Θέλω να συνεχίσεις να προσπαθείς. Να επιμένεις . Να έχεις υπομονή και επιμονή. Ξέρω πολύ καλά πως μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα για να πετύχεις αυτό που θέλεις.

 

Δεν είσαι λιγοψυχη, ουτε και μικρόψυχη. Έχεις την πιο μεγάλη και όμορφη ψυχή που έχω δει. Και την βλέπουν και οι άλλοι μωρό μου στα όμορφά σου μάτια .

 

Να διεκδικείς, να προσπαθείς και να παλεύεις. Η ζωή είναι δική σου και εγώ και ο πατέρας σου θα είμαστε πάντα εκεί όταν μας χρειαστείς.

 

Τελειώνοντας ο αγιασμός σε πήρα από το χέρι και πήγαμε να πάρουμε τη λίστα του σχολείου. Καθίσαμε μαζί όλο το μεσημέρι και φτιάξαμε τα βιβλία και τα τετράδια .

 

Η αγκαλιά που μου έκανες, το σ αγαπώ και το ευχαριστώ που μου είπες, ήταν η επιβράβευση όλης μου της ζωής μέχρι σήμερα . Τα κατάφερα νομιζω να ειμαι καλή μαμά και με έμαθες εσυ και σε ευχαριστω. Σε ευχαριστώ για την πιο όμορφη πρώτη μέρα του σχολείου της ζωής μου !

 

Εύχομαι καρδούλα μου όλη σου η ζωή να είναι χαμογελαστή και χαρούμενη σαν την πρώτη μέρα του σχολείου. Σαν την πρώτη μέρα της καινούργιας ζωής !

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.