Το πλατωνικό μελομακάρονο

 
Υπάρχει ένα μελομακάρονο.
 
Η αλήθεια είναι πως το μελομακάρονο δεν είναι μονάχο του -- υπάρχουν κι άλλα -- όμως στο μυαλό μου κατοικεί πλέον η πλατωνική ιδέα του μελομακάρονου, που αμέσως το καθιστά “μελομακάρονο” σ’ ενικό αριθμό.
 
Έχει ριζώσει στο μυαλό μου και διαχέει την ύπαρξή του μέσα στη δική μου, κινώντας την παραγωγή και χρήση των νευροδιαβιβαστών μου. Ακούω τον διάλογο των κέντρων του εγκεφάλου μου, μιλάνε για το μελομακάρονο. Τρυφερά. Μ’ αμέτρητες σιγανές φωνές. Όλες λέν’ το ίδιο.
 
Τους αντιστέκομαι.
 
Είναι η τέλεια κι ευγενής ιδέα όπως θα την συλλάμβανε ένας τέλειος, υπερβατικός δημιουργός θεός, κι έπειτα εμείς ως απλοί φυτουργοί θα επιχειρούσαμε να το συνθέσουμε σε υλική υπόσταση με τα πενιχρά φθαρτά κι εφήμερα μέσα που διαθέτουμε κατά πώς θα το αντιλαμβανόμασταν ότι περίπου θα όφειλε να είναι. Ερασιτέχνες.
 
Είναι το αρχετυπικό μελομακάρονο, και μοιράζεται την τελειότητά του μονάχα με τον εαυτό του. Είναι εγωκεντρικό μελομακάρονο κι απαιτεί ναρκισσιστικά τον θαυμασμό μου, τη λατρεία, και την αφοσίωσή μου.
Είναι συνάμα χειραγωγικό, αφού έχοντας κατακυριεύσει τη βούλησή μου, πάλλεται ως τρόπαιο των επιθυμιών μου μπροστά απ’ τα μάτια μου, κι όσο ταλαντεύεται δεξιά κι αριστερά κατευθύνει προς τα ’κεί το βλέμμα μου.
 
Σαδιστικό μελομακάρονο, θέλεις να με ταλαιπωρείς κι ικανοποιείσαι απ’ αυτό. Ναι, σου μιλάω τώρα απευθείας, καθώς έχεις καταστεί οντότητα με αυτοσυνείδηση κι επίγνωση της βούλησής σου, που όσο την επιβάλλεις επάνω μου σβήνεις τη δική μου.
 
Είσ’ ιδέα τελικά πέραν από υλικό αντικείμενο; Ναι, είσαι νοητό όπως είσαι και πραγματικό, αλλά συνάμα είσαι διπλά πραγματικό, διότι κι από μόνο του κάτι νοητό είναι πραγματικό.
 
Αρχίζω να συλλογιέμαι πως το μελομακάρονο είναι το μόνο υπαρκτό, κι εγώ δεν είμαι παρά η αυτοπραγμάτωσή του. Είμαι το εφήμερο στόμα που πλάστηκε μονάχα ώστε να δώσει νόημα στην πρωταρχική ύπαρξη του μελομακάρονου τρώγοντάς το. Ναι, μοιάζει λογικό, και πρέπει να είναι, αφού το υπαγορεύει το μελομακάρονο.
 
Αυτό το μεταφυσικό μελομακάρονο υπάρχει τώρα στο μυαλό μου, κι έχει γίνει ιντέ φιξ, όχι το σκυλάκι του Αστερίξ, αλλ’ idée fixe, ήγουν έμμονη ιδέα.
 
Απαλλαγείτε απ’ τις έμμονες ιδέες σας τρώγοντας το ρημάδι το μελομακάρονο. Μην στασιάζετε απέναντι στο μελομακάρονο: τα μελομακάρονα πλάθουν τους ανθρώπους, υπάρχουμε για να τα τρώμε.
 

Leave a comment

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.